uitdaging-micro


Uitdaging
UMV-201806


You don’t need a weatherman to know which way the winds blows (Bob Dylan)

Bij guur weer wordt hij verwenst
Hij voelt koud in de nek, wie vraagt
Naar deze ongeliefde luchtverplaatsing

Bij het krieken van het voorjaar
Kan hij mild zijn, wiegen
Prille bloemen in zijn zucht

Bij felle zomerzon
Snakken wij naar zijn briesen
Soms voert hij zand aan uit woestijnen
Soms brengt hij de verlossende regendrop

Bij gouden herfstkleuren
Kan hij kalm zijn of onrustig
Als te veel bladeren neerdwarrelen
Doet hij ze wervelen en laat zich horen: de wind!

over deze inzending

Titel: You don’t need a weatherman to know which way the winds blows (Bob Dylan)
Auteur: Gi
Aantal woorden: 79
Gepubliceerd op: 27 jan 2019




Schrijf een reactie
 

Made in China

Chinezen waren altijd al gek op molens, klompen en tulpen. Op een dag besloten ze heel Giethoorn na te bouwen in China. Dat beviel zo goed, dat al gauw Volendam, Delft en Middelburg volgden.

Ruimte zat daar in China, dus binnen vijf jaar hadden ze heel Nederland nagebouwd, van Maastricht tot aan Groningen. Alles even waarheidsgetrouw.

Het werd een enorm succes en er kwamen miljoenen toeristen op af, vooral veel Nederlanders. Zo ook vader, moeder en zoon Janszen, die van dit tweede Nederland genoten.

Toen ze bij het Chinese Kinderdijk waren, vroeg zoon Marnix: ‘Papa, hoe weten we nu of we in Nederland of in China zijn?’ ‘Kom,’ zei zijn vader en ze liepen naar de stelling van een molen, waar je dicht bij de wieken stond. ‘Kijk,’ zei hij, en hij wees naar de onderkant van een wiek. In kleine maar duidelijke blokletters stond er ‘MADE IN CHINA.’

over deze inzending

Titel: Made in China
Auteur: César Noordewier
Aantal woorden: 149
Gepubliceerd op: 31 aug 2018
Keuze van de redactie




Schrijf een reactie
 

Barre tocht door een prachtig stukje Nederland

Aan weerszijden van het eindeloos lange verharde pad klotst het grijzige water tegen de oevers. Twee zwanen deinen op en neer. In hoog tempo draaien de wieken van de molens wild met de sterke stroming van de wind mee. Wasgoed wappert aan een waslijn.

Handschoenen waren geen overbodige luxe geweest. Het is hier om te sterven. Zo te zien zijn we dan ook de enige wandelaars op deze gure, grauwe dag. Hoewel we dicht naast elkaar lopen, zwijgen we alle drie. Af en toe schreeuwen we elkaar toe hoe koud het is. Praten heeft geen zin hier: onze stemmen verwaaien meteen tot onverstaanbare klanken.

Ondanks het barre weer bereiken we uiteindelijk het punt waar we het uitzicht hebben op bijna alle wereldberoemde windmolens van Kinderdijk in één blik. Dit is al ons gezwoeg tegen de straffe wind in wel waard geweest.

Nu weer dat hele eind terug.

over deze inzending

Titel: Barre tocht door een prachtig stukje Nederland
Auteur: Inspiratiewater
Aantal woorden: 147
Gepubliceerd op: 31 aug 2018




Schrijf een reactie