uitdaging-micro


Uitdaging
UMV-201888


Bevoorrecht

Ik ben al een tijd op yogales
Iets wat ik hiervóór niet kende
Mijn stramme lijf had echt iets nodig
En dus begon ik aan het onbekende

Ik was niet lenig en niet getraind
En opstaan van een vlakke grond
Dat blijkt een hele klus, maar
Een overwinning als ik weer stond

Maar ik leerde van mijn yogajuf
Het gaat om meer dan het lijf alleen
Ga zitten doe je ogen dicht
Voel de ruimte om je heen

Dan mediteer ik serieus
Voel mijn adem overal
Ik maak mijn drukke hoofdje leeg
En ontspan, mijn geest  vooral

Ik ga hier zo graag steeds naar toe
En dit moet zo blijven, is mijn wens
Ik ben niet meer stram, beweeg normaal
Wat ben ik een bevoorrecht mens

over deze inzending

Titel: Bevoorrecht
Auteur: Trees
Aantal woorden: 127
Gepubliceerd op: 7 jun 2020




Schrijf een reactie
 

Hopen en smachten

Ron was een hele serieuze man, altijd verdiept in zijn werk.
Zijn collega Manon, die aan het bureau tegenover hem zat, was stapelverliefd op hem. Die combinatie van een strenge blik, brede schouders en grote, krachtige handen deed haar keer op keer smelten.

Na drie jaar hopen en smachten, trok ze de stoute schoenen aan en liep op hem toe.
Ze vroeg of hij zin had om samen te lunchen. Verbaasd keek hij haar aan en vroeg: ‘Werk jij hier ook? Sinds wanneer?’
Ze begreep onmiddellijk dat het geen grap was. Ron was een hele serieuze man, altijd verdiept in zijn werk.

over deze inzending

Titel: Hopen en smachten
Auteur: César Noordewier
Aantal woorden: 102
Gepubliceerd op: 18 feb 2019




Schrijf een reactie
 

‘My famous blue raincoat’ (L.C.)

Mijn broer kreeg bij de luchtmacht regelmatig een nieuwe outfit. Daarbij hoorde een donkerblauwe regenjas. Op mijn vijftiende ‘erfde’ ik het imposante kledingstuk.

s ’Avonds trok ik het dorp in. Onder straatlantaarns zag ik mijn schaduw met opgetrokken kraag. Met de rook van een sigaret om het hoofd waande mijn schaduw zich James Dean of een andere jeugdheld.

Door de regenjas was het niet meer de onbehouwen slungel die in winkelramen werd weerspiegeld. De jas werd een verlengstuk van mijn opgroeiende zelf en gaf mij een gevoel van vertrouwen in de onzekere toekomst.

Overwelmd bestaat niet volgens het groene boekje, dus overrompeld merkte ik dat bij gelegenheden met neonverlichting dames vanachter hun etalages opkeken en mij een zwoele blik of guitige knipoog toewierpen.

Later zong Leonard Cohen: ‘I am your man’. Indien niet zo ’overwhelmed’, had ik de meisjes destijds met die titel van antwoord kunnen dienen.

over deze inzending

Titel: ‘My famous blue raincoat’ (L.C.)
Auteur: Gi
Aantal woorden: 147
Gepubliceerd op: 1 feb 2019




Schrijf een reactie
 

Dit jaar geen vuurwerk

Niet meer dit jaar. Geen goede voornemens. Geen familiebezoek. Geen champagne.
Na een Stille nacht met kerst, waarvan hij genoot, nu een onaangename stilte.
Buiten fluiten reeds de keukenmeiden, gillend door het donker. Binnen fluit hij een deuntje mee met de oude meuk op radio twee. Traditie van de top-2000. Wat blijft er van tradities over, alleen in het lege huis. Een oliebol? Een zoen om middernacht? Naar buiten om vuurwerk af te steken, genieten van de nacht?
Nog een uur te gaan tot waar iedereen op wacht. Een uur te gaan voor een vuurwerkpracht. Nog twee uur te gaan tot het warme bed weer vuurwerk bracht.
Nee, dat is niet meer.

Hij neemt een triest besluit en blaast de lichten uit. Het bed is nog koud, net als zijn hart. Toch wordt het warmer bij een nieuw besluit.

Morgen zal een nieuw jaar beginnen.

over deze inzending

Titel: Dit jaar geen vuurwerk
Auteur: PhilipApart
Aantal woorden: 145
Gepubliceerd op: 6 jan 2019
Keuze van de redactie




Schrijf een reactie
 

Goede voornemens

De poedersuiker lag als een gesmolten laag sneeuw over de nog warme oliebol. Terwijl ze haar warme deken tot aan haar kin over haar naakte lichaam trok, hapte Mariska voorzichtig in de smakelijke met rozijnen gevulde lekkernij.

Ze heeft al veel vriendjes ontmoet. Elke keer was het spannend en opwindend, maar lang duurden haar relaties niet. Het draaide altijd uit op een one night stand.

Vandaag voelde het anders, als een ommekeer in haar leven.

Het was een oudejaarsavond om nooit te vergeten. Het vuurwerk spatte er van af. En de avond was zelfs nog lang niet voorbij.

Hij stond op, kuste haar en zei: ‘Het was heerlijk, Mariska! Helaas moet ik weg, ik heb mijn partner beloofd de jaarwisseling met haar te vieren.’

Door haar tranen heen zegt ze snikkend tegen zichzelf: ‘In het nieuwe jaar wil ik alleen vriendjes die mijn lippenstift ruïneren, maar niet meer mijn mascara.’

over deze inzending

Titel: Goede voornemens
Auteur: Hans Stavleu
Aantal woorden: 151
Gepubliceerd op: 4 dec 2018




Schrijf een reactie