Recente afbeeldingen

  • +
    19028
  • +
    19027
  • +
    19026
  • +
    19025
  • +
    19024
  • +
    19023
  • +
    19022
  • +
    19021
  • +
    19020
  • +
    19019
  • +
    19018
  • +
    19017
Meer over de fotografie vind je hier »

Meest recente microverhalen

De quoi cause-t-on? door Gi
Taxidermie door César Noordewier
Klare taal door Cocky van Heest
De pientere klasgenoot door Gi
Laat je niet naaien! door César Noordewier
Spaghetti door Gi
Raadsel door Gi
Grandeur door Gi
Kinderwens door Cocky van Heest
Het is maar net hoe de kaarten vallen door César Noordewier

Recente waarderingen

Spaghetti
Leuk om weer eens een verhaal te lezen over de…- César Noordewier op 9 Apr 2019

Het is maar net hoe de kaarten vallen
Mooi hoe de randen van het verhaal vervaagd zijn waardoor…- Hans Stavleu op 31 Mar 2019

Z’n lust en z’n leven
Een subtiel bedacht verhaal met een verrassend slot. Je zit…- Guido Aerts op 29 Mar 2019

Over en uit
Mee eens, César. Er zit nog een vervolgverhaal in mijn…- Hans Stavleu op 25 Mar 2019

Over en uit
Heel actueel. Geeft ook mooi onze afhankelijkheid van techniek weer.…- César Noordewier op 25 Mar 2019

Troost
E'la verita nuda e cruda! Ben net afgelopen weekend door…- Guido Aerts op 12 Mar 2019

Diversificatie
Ik vind het een ontzettend leuk verhaal. Het bracht me…- Hans Stavleu op 8 Mar 2019

Look it up
Grappig verhaal!- Hans Stavleu op 4 Mar 2019

Zonder woorden
Zo zie je maar, ook kleintjes hebben hun echte uitdaging…- Hans Stavleu op 3 Mar 2019

Einde van de rit
Heerlijk verhaal... Je wordt van het ene woord naar het…- Hans Stavleu op 3 Mar 2019

Microverhaal

201816







Auteur: Hans Stavleu

Het moment


Ze zat al uren geconcentreerd te wachten. Als ze bewoog kraakte de houten keukenstoel onder haar billen.

Gespannen stuurde Lotte een berichtje naar haar vriend die helaas niet bij haar kon zijn, “Het gaat nu snel gebeuren, Charles. Kus!” Lotte slikte en borg behoedzaam haar telefoon op.

De afgelopen maanden had ze het niet gemakkelijk gehad. Haar nieuwe baan eiste veel. Elke dag zat ze een extra uur achter haar bureau in dat oude, warme gebouw zonder airconditioning. De zon brandde ‘s middags onaangenaam door het kleine raam haar kantoor binnen. De ruimte werd met het uur warmer en leek daardoor steeds kleiner te worden.

Vandaag was ze thuis gebleven. Ze wist dat het nu zou gebeuren.

Een plotse, harde knal liet haar schrikken. Lotte schreeuwde het uit en rende dansend de straat op. De onweersbui plensde recht in haar gezicht. Eindelijk!




Wat vind jij van dit microverhaal?





Suggesties om te lezen



Passende arbeid »

César Noordewier
Laatst gelezen op 27 feb 2019

Troost »

Hans Stavleu
Laatst gelezen op 13 mar 2019

Geduld »

Ellen Hopman
Laatst gelezen op 25 mar 2019