Recente afbeeldingen

  • +
    19028
  • +
    19027
  • +
    19026
  • +
    19025
  • +
    19024
  • +
    19023
  • +
    19022
  • +
    19021
  • +
    19020
  • +
    19019
  • +
    19018
  • +
    19017
Meer over de fotografie vind je hier »

Meest recente microverhalen

De quoi cause-t-on? door Gi
Taxidermie door César Noordewier
Klare taal door Cocky van Heest
De pientere klasgenoot door Gi
Laat je niet naaien! door César Noordewier
Spaghetti door Gi
Raadsel door Gi
Grandeur door Gi
Kinderwens door Cocky van Heest
Het is maar net hoe de kaarten vallen door César Noordewier

Recente waarderingen

Spaghetti
Leuk om weer eens een verhaal te lezen over de…- César Noordewier op 9 Apr 2019

Het is maar net hoe de kaarten vallen
Mooi hoe de randen van het verhaal vervaagd zijn waardoor…- Hans Stavleu op 31 Mar 2019

Z’n lust en z’n leven
Een subtiel bedacht verhaal met een verrassend slot. Je zit…- Guido Aerts op 29 Mar 2019

Over en uit
Mee eens, César. Er zit nog een vervolgverhaal in mijn…- Hans Stavleu op 25 Mar 2019

Over en uit
Heel actueel. Geeft ook mooi onze afhankelijkheid van techniek weer.…- César Noordewier op 25 Mar 2019

Troost
E'la verita nuda e cruda! Ben net afgelopen weekend door…- Guido Aerts op 12 Mar 2019

Diversificatie
Ik vind het een ontzettend leuk verhaal. Het bracht me…- Hans Stavleu op 8 Mar 2019

Look it up
Grappig verhaal!- Hans Stavleu op 4 Mar 2019

Zonder woorden
Zo zie je maar, ook kleintjes hebben hun echte uitdaging…- Hans Stavleu op 3 Mar 2019

Einde van de rit
Heerlijk verhaal... Je wordt van het ene woord naar het…- Hans Stavleu op 3 Mar 2019

Microverhaal

201877







Auteur: Hans Stavleu

Veroordeeld


Niemand meer die hem opgesloten houdt. Niemand meer die hem dat verschrikkelijke eten toeschuift. Niemand meer die hem zo ontzettend vroeg wakker maakt. Eindelijk heeft hij weten te ontsnappen.

Een paar straten verderop sloft hij langs een rood autootje. Na enkele stappen bedenkt hij zich. Het sleuteltje zit nog in het contact. Hij wrikt aan de deurhendel. Open!

Hij gooit een tasje met een fles whiskey, een toiletrol en een rol kaakjes op de bijrijdersstoel en zoeft de vrijheid in, weg van die afgrijselijke verpleegster, weg van dat alles tegensprekende bezoek, weg van die drankjes en akelige pillen, weg van dat gruwelijke bejaardenhuis.

Loeiende sirenes rijden hem klem.

Ontsteld hoort hij een vriendelijke politieagente zeggen: “Meneer, u rijdt zonder rijbewijs en zonder gordel in een gestolen brommobiel met een maximale snelheid van 45 kilometer per uur op de linkerrijbaan van de snelweg.”

“We zullen u helaas in hechtenis moeten nemen.”




Wat vind jij van dit microverhaal?





Suggesties om te lezen



Hopeloos »

Gi
Laatst gelezen op 23 apr 2019

Flessenpost »

Ellen Hopman
Nog niet gelezen

Flessenpost »

Ambrosius
Laatst gelezen op 5 mar 2019