Recente afbeeldingen

  • +
    19028
  • +
    19027
  • +
    19026
  • +
    19025
  • +
    19024
  • +
    19023
  • +
    19022
  • +
    19021
  • +
    19020
  • +
    19019
  • +
    19018
  • +
    19017
Meer over de fotografie vind je hier »

Meest recente microverhalen

De quoi cause-t-on? door Gi
Taxidermie door César Noordewier
Klare taal door Cocky van Heest
De pientere klasgenoot door Gi
Laat je niet naaien! door César Noordewier
Spaghetti door Gi
Raadsel door Gi
Grandeur door Gi
Kinderwens door Cocky van Heest
Het is maar net hoe de kaarten vallen door César Noordewier

Recente waarderingen

Spaghetti
Leuk om weer eens een verhaal te lezen over de…- César Noordewier op 9 Apr 2019

Het is maar net hoe de kaarten vallen
Mooi hoe de randen van het verhaal vervaagd zijn waardoor…- Hans Stavleu op 31 Mar 2019

Z’n lust en z’n leven
Een subtiel bedacht verhaal met een verrassend slot. Je zit…- Guido Aerts op 29 Mar 2019

Over en uit
Mee eens, César. Er zit nog een vervolgverhaal in mijn…- Hans Stavleu op 25 Mar 2019

Over en uit
Heel actueel. Geeft ook mooi onze afhankelijkheid van techniek weer.…- César Noordewier op 25 Mar 2019

Troost
E'la verita nuda e cruda! Ben net afgelopen weekend door…- Guido Aerts op 12 Mar 2019

Diversificatie
Ik vind het een ontzettend leuk verhaal. Het bracht me…- Hans Stavleu op 8 Mar 2019

Look it up
Grappig verhaal!- Hans Stavleu op 4 Mar 2019

Zonder woorden
Zo zie je maar, ook kleintjes hebben hun echte uitdaging…- Hans Stavleu op 3 Mar 2019

Einde van de rit
Heerlijk verhaal... Je wordt van het ene woord naar het…- Hans Stavleu op 3 Mar 2019

Microverhaal

201890







Auteur: Hans Stavleu

Sterrenhemel


Belin schaamde zich voor zijn rode haar, blanke huid en de roodbruine sproetjes op zijn wangen. Hij voelde zich gewoon anders dan zijn klasgenootjes. Behalve wanneer hij op toneel in de volle spotlights virtuoos zijn viool bespeelde.

Zijn vader die hem het vioolspelen had geleerd zat altijd vol trots in de zaal wanneer Belin optrad.

Het was kerstavond. Belin hield de hand van zijn vader vast. Hij die de droom had dat Belin de beste violist ter wereld zou worden. Hij zou het niet meemaken.

Droevig keek Belin naar de kerstboom die was volgehangen met kleine schitterende lichtjes die voor zijn gevoel tot ver in de hemel schenen.

Ondanks de tranen in zijn ogen glimlachte hij en dacht aan de uitspraak van zijn vader: ‘Een gezicht zonder sproeten is als een nacht zonder sterren.’

Nu was zijn vader een stralend lichtje aan de donkere sterrenhemel, een sproetje op Belins wang.




Wat vind jij van dit microverhaal?





Suggesties om te lezen



Drumsolo »

Ellen Hopman
Nog niet gelezen

Openbaring »

Hans Stavleu
Nog niet gelezen

Gevangen »

Ellen Hopman
Laatst gelezen op 2 feb 2019