Recente afbeeldingen

  • +
    19040
  • +
    19039
  • +
    19038
  • +
    19037
  • +
    19036
  • +
    19035
  • +
    19034
  • +
    19033
  • +
    19032
  • +
    19031
  • +
    19030
  • +
    19029
Meer over de fotografie vind je hier »

Meest recente microverhalen

Het fenomeen door Gi
Grensoverschrijdend gedrag door Gi
Gezelschapsdames door Gi
Erfelijk belast door César Noordewier
Het detail door Gi
Verkoelend door Ellen Hopman
Softwarefout door César Noordewier
Banana door Gi
Felix de kat door César Noordewier
Uit: ‘Leerboek voor de Wandel-GPS instructrice’ door Gi

Recente waarderingen

Leeg
Volgende keer mosselen nemen. In mijn buurt komen volgeladen bussen…- Guido Aerts op 10 Jul 2019

Dansvogels
Wat grappig: Je hoort het al tijdens de vogeltraining: plié,…- Guido Aerts op 8 Jul 2019

Zonder woorden
Graag meer van dit! Stefaan, het siliconenkitkid. Grappig verhaal.- Guido Aerts op 5 Jul 2019

Softwarefout
Van fantasie gesproken!- Guido Aerts op 28 Jun 2019

Softwarefout
Indrukwekkend gelaagd verhaal, César! Het taalgebruik is prachtig, het geeft…- Hans Stavleu op 28 Jun 2019

Het lege hoofd
Griezelig goed.- Guido Aerts op 13 Jun 2019

Duisternis
Mooi en ontroerend.- Autisme Storm op 12 Jun 2019

De zwartkijker
Grappig einde! Toch origineel gevonden voor zo een moeilijke foto.- Autisme Storm op 12 Jun 2019

De zwartkijker
Een prachtig microverhaal.- Hans Stavleu op 6 Jun 2019

Hemels spel
Verrassend verhaal!- Hans Stavleu op 1 Jun 2019

Microverhaal

201850







Auteur: Gi

Schuitje van Alzheimer


Al was hij geen familie, ook wij mochten hem Babs noemen, de roepnaam die zijn nakomelingen hem gaven.

Hij was een verwoed hobbyzeiler en bouwde eigenhandig zeilboten, de laatste inclusief kajuit en kombuis. In zijn tuin prijkte het indrukwekkend houten geraamte.

Mijn echtgenote, die hij steevast ‘mijn grote vriendin’ noemde, reikte amper tot zijn borstkas, de boomgrote man met zijn peperkoeken hart. Mams, zijn liefste eega was een eersteklas bootsmaatje.

Ooit voeren wij samen op de Westerschelde: een unieke belevenis!

Zijn kinderen werden ervaren zeilers, één haalde zelfs de Olympische Spelen.

Grootmoeder zaliger zei ooit : “De oude dag is een zware slag.” In het getaande zeemanshoofd van Babs ging het langzaam fout.

Hij bouwde nu minuscule houten schuitjes die hij uitdeelde aan bezoekers.  Zijn huis stond er vol van.

Ons herkende hij plots niet meer. Wij keerden triest huiswaarts zonder bootje maar Babs bleef overeind in ons hart.




Wat vind jij van dit microverhaal?



Overige verhalen bij deze foto

» Het schip van de woestijn door César Noordewier

» Flessenpost door Ellen Hopman

» Vakmanschap door Hans Stavleu



Suggesties om te lezen



Grote held »

César Noordewier
Laatst gelezen op vrijdag 22 feb 2019

Raadsel »

Gi
Laatst gelezen op woensdag 12 jun 2019

De pianoman »

Ambrosius
Laatst gelezen op zondag 12 mei 2019