Recente afbeeldingen

  • +
    19032
  • +
    19031
  • +
    19030
  • +
    19029
  • +
    19028
  • +
    19027
  • +
    19026
  • +
    19025
  • +
    19024
  • +
    19023
  • +
    19022
  • +
    19021
Meer over de fotografie vind je hier »

Meest recente microverhalen

Recente waarderingen

Apple Pie
Grappig verhaal!- Hans Stavleu op 24 May 2019

Een Nederlandse Amerikaan die zie je al van verre staan…
Sorry, maar de meeste Amerikanen zijn wel nog steeds Wild…- Guido Aerts op 22 May 2019

Z’n lust en z’n leven
Aandoenlijk. Alsof je Joris persoonlijk kent.- Edith E. op 22 May 2019

Expressieve explosie
Krachtig verhaal dat je voor je ogen ziet afspelen zonder…- Autisme Storm op 19 May 2019

Kattenbak
Niet zo onwijs van Quinn. In Brussel moest de brandweer…- Guido Aerts op 13 May 2019

Geen gevoel voor humor
Het zal wel zwarte humor geweest zijn, zeker?- Guido Aerts op 13 May 2019

Spaghetti
Leuk om weer eens een verhaal te lezen over de…- César Noordewier op 9 Apr 2019

Het is maar net hoe de kaarten vallen
Mooi hoe de randen van het verhaal vervaagd zijn waardoor…- Hans Stavleu op 31 Mar 2019

Z’n lust en z’n leven
Een subtiel bedacht verhaal met een verrassend slot. Je zit…- Guido Aerts op 29 Mar 2019

Over en uit
Mee eens, César. Er zit nog een vervolgverhaal in mijn…- Hans Stavleu op 25 Mar 2019

Microverhaal

201886







Auteur: Gi

US vs UK


Werknemers op het Europees hoofdkwartier van het Amerikaans bedrijf kwamen uit velerlei landen.

De gemiddelde leeftijd lag rond de dertig.

De iets oudere Office Manager was een flegmatieke Brit. De man zat altijd strak in het pak met das en bijhorend pochet. Vooral naast de grote Amerikanen was hij klein van gestalte.

Zijn guilty pleasure was om zich ’s morgens bij de personeelsingang op te stellen en vrouwelijke collega’s die iets te laat kwamen terecht te wijzen met de opmerking: ‘Darling, you are late.’  Bij mannen klonk het: ‘How are you this morning?’

De visitorschairs in zijn kantoor waren laag en zijn bureaustoel stond in de hoogste stand wanneer hij iemand ontbood.

Toen ik aan de beurt was zei hij flemerig dat hij van mijn Engels accent hield en mij vooral niet mocht laten beïnvloeden door de Amerikanen, vooral niet door de grote baas, een Texaan.




Wat vind jij van dit microverhaal?



Ingezonden waarderingen

Gemiddelde waardering: 5 sterren (aantal stemmen: 1)




Suggesties om te lezen



Oh, sorry »

Gi
Laatst gelezen op zaterdag 18 mei 2019

Flessenpost »

Ambrosius
Laatst gelezen op dinsdag 5 mrt 2019

Russenrubber »

Gi
Laatst gelezen op donderdag 21 mrt 2019