Recente afbeeldingen

  • +
    19032
  • +
    19031
  • +
    19030
  • +
    19029
  • +
    19028
  • +
    19027
  • +
    19026
  • +
    19025
  • +
    19024
  • +
    19023
  • +
    19022
  • +
    19021
Meer over de fotografie vind je hier »

Meest recente microverhalen

Recente waarderingen

Apple Pie
Grappig verhaal!- Hans Stavleu op 24 May 2019

Een Nederlandse Amerikaan die zie je al van verre staan…
Sorry, maar de meeste Amerikanen zijn wel nog steeds Wild…- Guido Aerts op 22 May 2019

Z’n lust en z’n leven
Aandoenlijk. Alsof je Joris persoonlijk kent.- Edith E. op 22 May 2019

Expressieve explosie
Krachtig verhaal dat je voor je ogen ziet afspelen zonder…- Autisme Storm op 19 May 2019

Kattenbak
Niet zo onwijs van Quinn. In Brussel moest de brandweer…- Guido Aerts op 13 May 2019

Geen gevoel voor humor
Het zal wel zwarte humor geweest zijn, zeker?- Guido Aerts op 13 May 2019

Spaghetti
Leuk om weer eens een verhaal te lezen over de…- César Noordewier op 9 Apr 2019

Het is maar net hoe de kaarten vallen
Mooi hoe de randen van het verhaal vervaagd zijn waardoor…- Hans Stavleu op 31 Mar 2019

Z’n lust en z’n leven
Een subtiel bedacht verhaal met een verrassend slot. Je zit…- Guido Aerts op 29 Mar 2019

Over en uit
Mee eens, César. Er zit nog een vervolgverhaal in mijn…- Hans Stavleu op 25 Mar 2019

Microverhaal

201882







Auteur: Gi

Einde van de rit


Het ging hen voor de wind.  Alles liep als een treintje.  Zijn teleurstelling was diep toen zij het plots uitmaakte.

Met het ticket voor de achtbaan in de hand, weet hij het zeker: dit is de laatste maal dat hij de skyline van zijn stad zal aanschouwen.

Stijgend naar de top ziet hij de plaats waar ze elkaar leerden kennen, waar ze dolle avonturen beleefden, waar hij met zijn ‘wild katje’ lief en leed deelde.

Hij overschouwt het park waar ze lange avondwandelingen maakten, de uitzichttoren waarvan ze bij het beklimmen de treden telden, de koepel van de concertzaal waar hun handen in elkaar strengelden op de tonen van hun lievelingssymfonie.

Op het hoogste punt beseft hij dat dit alles morgen zal verdwenen zijn.

Een allerlaatste blik en het wagentje dondert naar omlaag.

Nu snel huiswaarts en onder de lakens.  Bij het ochtendgloren zal de verhuiswagen er al staan.




Wat vind jij van dit microverhaal?



Ingezonden waarderingen

Gemiddelde waardering: 5 sterren (aantal stemmen: 2)


Ingezonden opmerkingen

Heerlijk verhaal... Je wordt van het ene woord naar het andere gezogen.
- Hans Stavleu op 3 Mar 2019




Suggesties om te lezen



De busstop »

Ambrosius
Laatst gelezen op woensdag 22 mei 2019

Barre tocht door een prachtig stukje Nederland »

Edith E.
Laatst gelezen op maandag 4 mrt 2019

13.11.2015 »

Gi
Laatst gelezen op zaterdag 16 mrt 2019