Recente afbeeldingen

  • +
    19036
  • +
    19035
  • +
    19034
  • +
    19033
  • +
    19032
  • +
    19031
  • +
    19030
  • +
    19029
  • +
    19028
  • +
    19027
  • +
    19026
  • +
    19025
Meer over de fotografie vind je hier »

Meest recente microverhalen

Recente waarderingen

Het lege hoofd
Griezelig goed.- Guido Aerts op 13 Jun 2019

Duisternis
Mooi en ontroerend.- Autisme Storm op 12 Jun 2019

De zwartkijker
Grappig einde! Toch origineel gevonden voor zo een moeilijke foto.- Autisme Storm op 12 Jun 2019

De zwartkijker
Een prachtig microverhaal.- Hans Stavleu op 6 Jun 2019

Hemels spel
Verrassend verhaal!- Hans Stavleu op 1 Jun 2019

Z’n lust en z’n leven
Het laatste woord...- Ben op 26 May 2019

Het schip van de woestijn
Weer zo'n verhaal om van te genieten. Mocht je ooit…- Hans Stavleu op 24 May 2019

Apple Pie
Grappig verhaal!- Hans Stavleu op 24 May 2019

Een Nederlandse Amerikaan die zie je al van verre staan…
Sorry, maar de meeste Amerikanen zijn wel nog steeds Wild…- Guido Aerts op 22 May 2019

Z’n lust en z’n leven
Aandoenlijk. Alsof je Joris persoonlijk kent.- Edith E. op 22 May 2019

Microverhaal

19020







Auteur: Hans Stavleu

Z’n lust en z’n leven


Al bijna twaalf jaar stapt hij elke ochtend trouw om half zes opgewekt uit z’n bed. “Pap, wakker worden,” roept hij dan hard door de bovenverdieping van het huis.

Klokslag zes uur staan ze op het perron. Zijn conducteurspet staat recht en het embleem van de spoorwegen pronkt fier op zijn donkerblauwe jas. Vanaf zijn achtste jaar is hij gefascineerd door treinen.

Na vijf minuten rijdt de eerste trein het station binnen. Als de deuren opengaan zwaait de conductrice opgetogen naar hem, “Goedemorgen, Joris, hulpconducteur!” Al het treinpersoneel kent hem immers.
Hij straalt van trots en roept “Goedemorgen, hoofdconducteur!”

Hij mag één halte heen en terug meerijden.
Joris kan niet wachten en blaast weer veel te vroeg op zijn keurig gepoetste fluitje.

Binnen een half uur is hij weer terug.
Hij geeft zijn wachtende vader lachend een high five.
Joris is altijd tevreden en goedgehumeurd. Hij voelt zich nooit Down.




Wat vind jij van dit microverhaal?



Ingezonden waarderingen

Gemiddelde waardering: 5 sterren (aantal stemmen: 3)


Ingezonden opmerkingen

Het laatste woord...
- Ben op 26 May 2019


Aandoenlijk. Alsof je Joris persoonlijk kent.
- Edith E. op 22 May 2019


Een subtiel bedacht verhaal met een verrassend slot. Je zit de hele tijd te wachten tot de hanekam aan bod komt maar die is natuurlijk van de hoofdconducteur.
- Guido Aerts op 29 Mar 2019




Suggesties om te lezen



Handig »

Ellen Hopman
Laatst gelezen op zondag 10 mrt 2019

Verliefd »

Hans Stavleu
Laatst gelezen op zondag 9 jun 2019

Kabouterleed »

Cocky van Heest
Laatst gelezen op zaterdag 1 jun 2019