Recente afbeeldingen

  • +
    19032
  • +
    19031
  • +
    19030
  • +
    19029
  • +
    19028
  • +
    19027
  • +
    19026
  • +
    19025
  • +
    19024
  • +
    19023
  • +
    19022
  • +
    19021
Meer over de fotografie vind je hier »

Meest recente microverhalen

Recente waarderingen

Apple Pie
Grappig verhaal!- Hans Stavleu op 24 May 2019

Een Nederlandse Amerikaan die zie je al van verre staan…
Sorry, maar de meeste Amerikanen zijn wel nog steeds Wild…- Guido Aerts op 22 May 2019

Z’n lust en z’n leven
Aandoenlijk. Alsof je Joris persoonlijk kent.- Edith E. op 22 May 2019

Expressieve explosie
Krachtig verhaal dat je voor je ogen ziet afspelen zonder…- Autisme Storm op 19 May 2019

Kattenbak
Niet zo onwijs van Quinn. In Brussel moest de brandweer…- Guido Aerts op 13 May 2019

Geen gevoel voor humor
Het zal wel zwarte humor geweest zijn, zeker?- Guido Aerts op 13 May 2019

Spaghetti
Leuk om weer eens een verhaal te lezen over de…- César Noordewier op 9 Apr 2019

Het is maar net hoe de kaarten vallen
Mooi hoe de randen van het verhaal vervaagd zijn waardoor…- Hans Stavleu op 31 Mar 2019

Z’n lust en z’n leven
Een subtiel bedacht verhaal met een verrassend slot. Je zit…- Guido Aerts op 29 Mar 2019

Over en uit
Mee eens, César. Er zit nog een vervolgverhaal in mijn…- Hans Stavleu op 25 Mar 2019

Microverhaal

19020







Auteur: Hans Stavleu

Z’n lust en z’n leven


Al bijna twaalf jaar stapt hij elke ochtend trouw om half zes opgewekt uit z’n bed. “Pap, wakker worden,” roept hij dan hard door de bovenverdieping van het huis.

Klokslag zes uur staan ze op het perron. Zijn conducteurspet staat recht en het embleem van de spoorwegen pronkt fier op zijn donkerblauwe jas. Vanaf zijn achtste jaar is hij gefascineerd door treinen.

Na vijf minuten rijdt de eerste trein het station binnen. Als de deuren opengaan zwaait de conductrice opgetogen naar hem, “Goedemorgen, Joris, hulpconducteur!” Al het treinpersoneel kent hem immers.
Hij straalt van trots en roept “Goedemorgen, hoofdconducteur!”

Hij mag één halte heen en terug meerijden.
Joris kan niet wachten en blaast weer veel te vroeg op zijn keurig gepoetste fluitje.

Binnen een half uur is hij weer terug.
Hij geeft zijn wachtende vader lachend een high five.
Joris is altijd tevreden en goedgehumeurd. Hij voelt zich nooit Down.




Wat vind jij van dit microverhaal?



Ingezonden waarderingen

Gemiddelde waardering: 5 sterren (aantal stemmen: 3)


Ingezonden opmerkingen

Aandoenlijk. Alsof je Joris persoonlijk kent.
- Edith E. op 22 May 2019


Een subtiel bedacht verhaal met een verrassend slot. Je zit de hele tijd te wachten tot de hanekam aan bod komt maar die is natuurlijk van de hoofdconducteur.
- Guido Aerts op 29 Mar 2019




Suggesties om te lezen



Handig »

Ellen Hopman
Laatst gelezen op zondag 10 mrt 2019

Verliefd »

Hans Stavleu
Laatst gelezen op woensdag 20 feb 2019

Feest! »
   ( ♥ )
Hans Stavleu
Laatst gelezen op woensdag 13 feb 2019