Recente afbeeldingen

  • +
    19040
  • +
    19039
  • +
    19038
  • +
    19037
  • +
    19036
  • +
    19035
  • +
    19034
  • +
    19033
  • +
    19032
  • +
    19031
  • +
    19030
  • +
    19029
Meer over de fotografie vind je hier »

Meest recente microverhalen

Het fenomeen door Gi
Grensoverschrijdend gedrag door Gi
Gezelschapsdames door Gi
Erfelijk belast door César Noordewier
Het detail door Gi
Verkoelend door Ellen Hopman
Softwarefout door César Noordewier
Banana door Gi
Felix de kat door César Noordewier
Uit: ‘Leerboek voor de Wandel-GPS instructrice’ door Gi

Recente waarderingen

Leeg
Volgende keer mosselen nemen. In mijn buurt komen volgeladen bussen…- Guido Aerts op 10 Jul 2019

Dansvogels
Wat grappig: Je hoort het al tijdens de vogeltraining: plié,…- Guido Aerts op 8 Jul 2019

Zonder woorden
Graag meer van dit! Stefaan, het siliconenkitkid. Grappig verhaal.- Guido Aerts op 5 Jul 2019

Softwarefout
Van fantasie gesproken!- Guido Aerts op 28 Jun 2019

Softwarefout
Indrukwekkend gelaagd verhaal, César! Het taalgebruik is prachtig, het geeft…- Hans Stavleu op 28 Jun 2019

Het lege hoofd
Griezelig goed.- Guido Aerts op 13 Jun 2019

Duisternis
Mooi en ontroerend.- Autisme Storm op 12 Jun 2019

De zwartkijker
Grappig einde! Toch origineel gevonden voor zo een moeilijke foto.- Autisme Storm op 12 Jun 2019

De zwartkijker
Een prachtig microverhaal.- Hans Stavleu op 6 Jun 2019

Hemels spel
Verrassend verhaal!- Hans Stavleu op 1 Jun 2019

Microverhaal

19036







Auteur: Gi

De zwartkijker


Hij zit mokkend op een bank in het park. Een wandelaar neemt plaats naast hem.

Hij praat in zichzelf: “Alsmaar dozen. Trap op, trap af.  Breng ze naar de tweede verdieping. Daar staan ook weer dozen die naar beneden moeten. En dan alle dozen in de kelder. “

Voorzichtig vraagt de wandelaar: “Wat is er met die dozen, mijnheer?”

Hij antwoordt: “Zwijg toch man, voor mijn werk moet ik dozen dragen, naar boven, naar beneden. Steeds maar dozen.  Ik wordt  gek van die dingen.”

Meewarig kijkt de wandelaar de man aan en zegt: “Ik begrijp dat het niet gemakkelijk is.”

Ziedend antwoordt hij: “Hou toch op, kerel. Het is een klotezooi. En dan die trappen,  steeds weer trappen.  Wie bedenkt het?”

Geduldig vraagt de sympathiserende wandelaar: “Vertel eens, hoe lang doet u die job reeds?”

Verveeld staat hij op van de bank en jammert: “Morgen moet ik beginnen.”




Wat vind jij van dit microverhaal?



Ingezonden waarderingen

Gemiddelde waardering: 5 sterren (aantal stemmen: 2)


Ingezonden opmerkingen

Grappig einde! Toch origineel gevonden voor zo een moeilijke foto.
- Autisme Storm op 12 Jun 2019


Een prachtig microverhaal.
- Hans Stavleu op 6 Jun 2019


Overige verhalen bij deze foto




Suggesties om te lezen



Geduld »

Ellen Hopman
Laatst gelezen op maandag 25 mrt 2019

Uit: ‘Leerboek voor de Wandel-GPS instructrice’ »

Gi
Laatst gelezen op zaterdag 22 jun 2019

De quoi cause-t-on? »

Gi
Laatst gelezen op woensdag 3 jul 2019